Wieniec z róż

Nie ma ani jednej osoby, która nie wie czym jest różaniec i nie ma opcji, żeby nie kojarzyć tej modlitwy z miesiącem październikiem. Może jednak nie każdy z nas zna historie powstania różańca, albo słyszał tylko co nieco, a więc postaram się wam to teraz przybliżyć, bądź przypomnieć.ROSARY
Różaniec ewoluował przez wieki, a jego ślady możemy odszukać na długo przed powstaniem chrześcijaństwa.
W okresie starożytności św. Paweł z Teb starał się odmawiać każdego dnia trzysta razy Ojcze nasz. Do liczenia modlitw używał trzystu kamyków, które kładł na kolana i stopniowo zrzucał w trakcie modlitwy.
W średniowieczu mnisi benedyktyńscy mieli obowiązek odmawiania 150 psalmów w ciągu tygodnia, ale był pewien problem, nie wszyscy zakonnicy umieli czytać, więc modlitwę psalmami zastąpiono odmawianiem określonej, symbolicznej liczby modlitwy Ojcze Nasz.
W XII w. w zakonie cysterskim powstał zwyczaj odmawiania codziennie 50 Ojcze Nasz. Jako pomoc w tej modlitwie powstał sznur z paciorkami, który potem zaczynano nazywać Wieńcem z Róż.
Dominikanin Alamus de la Roche uporządkował modlitwę, odmawiano wtedy 150 Zdrowaś Maryjo i 15 Ojcze nasz, na wzór 150 psalmów, stąd też nazwa- Psałterz Najświętszej Maryi Panny.

Prekursorem tajemnic różańcowych jest Dominik z Prus, mnich kartuski z klasztoru w Trewirze. W 1409 r. podzielił życie Jezusa i Maryi na 50 tajemnic od Zwiastowania Pańskiego do Powtórnego przyjścia Chrystusa w chwale. Na zakończenie każdego Zdrowaś, kończącego się wówczas na słowie Jezus, dodał dopowiedzenie – klauzulę. Tak więc Złoty Różaniec, jak nazywano różaniec ułożony przez Dominika z Prus, składał się z 50 tajemnic i 50 Zdrowaś. Adolf z Essen, przeor Dominika z Prus, kopiował tajemnice Złotego Różańca i rozsyłał je do różnych klasztorów w Europie.
Dominikanie z Kolonii skrócili 50 tajemnic Złotego Różańca do 15, które było łatwiej zapamiętać i połączyli je z odmawianiem 150 Zdrowaś.
Jakob Sprenger, dominikanin, dodał do 10 Zdrowaś, odmawianych przy każdej z 15 tajemnic, 1 Ojcze nasz i w ten sposób powstał różaniec zwany maryjnym, albo dominikańskim . Początkowo Ojcze nasz odmawiano na zakończenie każdego dziesiątka różańcowego. Ponieważ różaniec dominikanów zyskiwał coraz większą popularność, zapomniano o Dominiku z Prus, kartuzie, pierwszym autorze tajemnic różańcowych i zaczęto go mylnie kojarzyć ze św. Dominikiem Guzmanem. Tak powstała dominikańska legenda o św. Dominiku, założycielu zakonu dominikańskiego, jako prekursorze modlitwy różańcowej.
Po Soborze Trydenckim papież Pius V, zatwierdził różaniec maryjny bullą Consueverunt Romani Pontifices z 17 września 1569, zastępując nazwę Psałterz Najświętszej Maryi Panny nazwą Różaniec Najświętszej Maryi Panny, określając podział na 3 części (radosną, bolesną, chwalebną) i ustalając ostatecznie tajemnice różańcowe. Pius V dokonał zamiany 4 tajemnicy chwalebnej: Zaśnięcie Najświętszej Maryi Panny na Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny i 5 tajemnicy chwalebnej: Powtórne przyjście Chrystusa w chwale na Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową Nieba i Ziemi. Zwrócił uwagę na to, że tajemnice różańcowe należy medytować i wprowadził odmawianie Wierzę w Boga i 3 Zdrowaś na początku różańca. W bulli tej pojawiło się też wezwanie kończące modlitwę Zdrowaś, po słowie Jezus. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen

Różaniec zatwierdzony oficjalnie przez św. Piusa V w XVI wieku, nie zmienił się, aż do początku XXI wieku w związku z rozszerzeniem jakie zaproponował Jan Paweł II, wprowadzając tajemnice światła w opublikowanym 16 października 2002 Liście apostolskim Rosarium Virginis Mariae. Mimo, że odmawianie tajemnic światła Jan Paweł II przedstawił jako propozycję, to inicjatywa papieża została bardzo chętnie przyjęta w całym Kościele katolickim i jest powszechnie praktykowana.

Reklamy